توئیتر منو یاد سالیان دور میندازه ، یاد وبلاگ های قدیمی و نظراتشون ، دلم واسه روزای پر رونق بلاگستان تنگ شده و بیشتر از همه برای وبلاگ و دست نوشته های یک نفر و اون یک نفر دکتر سیامک شایان امین هست ، نوشته هاشون رو به صورت خواننده خاموش از وبلاگ به اتفاق بانو ، بعد ترها در وبلاگ نظر به راست و در دندانپزشک کاذب دنبال میکردم .

یادش بخیر .

پ.ن : بیشترین دلیلی که منو یاد وبلاگستان میندازه ، قسمت نظراتشه

کلا سیستم خوابم بهم ریخته 10 دفعه از خواب بیدار میشم ، کابوس میبینم ، تو خواب حس میکنم یکی صدام میزنه خواب میپرم ، تازه ساعت 6 خوابم داره سنگین میشه باید از خواب پاشم ، خدایا به خودت قسم ستمه

از کار کردن تو اداره تازه تونستم بفهمم بعضیا چرا تو زمان قحطی میمیرن ؟

وقتی اینترنت وصله کار نمیکنن و میگن اصلن این کار باید دستی انجام بشه حالا وقتی قطع شده وای وای همه کاری همه کوشا همه کارا سیستمی

قحطی هم همینه وقتی نون هست نمیخورن حالا شما بگو دیگه تا یه ماه نون نیست همه رژیم ها شکسته میشه هیچکس بدون نون سیر نمیشه